To już ostatni dzwonek – kto chce mieć kolorowy balkon, taras czy rabaty w ogródku musi się zdecydować, co chce posadzić. Możliwości jest wiele, ale na pewno trzeba rozważyć pelargonie. To niekwestionowane gwiazdy wśród kwitnących roślin. Kwitną obficie, są trwałe i łatwe w pielęgnacji. Wśród ogromu kolorów, kształtów można wybrać takie, które będą nam najbardziej odpowiadały.

pelargonie

Pelargonie do skrzynki czy na grządkę

Najbardziej popularne to pelargonie rabatowe i bluszczolistne, czyli zwisające. Obok nich istnieją także odmiany wielkokwiatowe, królewskie (tzw. angielskie), są też pelargonie pachnące i pelargonie o ozdobnych liściach. Decydując się na konkretną odmianę, musimy wziąć pod uwagę miejsce, gdzie posadzimy pelargonie. Czy będą to skrzynie balkonowe, czy grządka w ogródku.

Pelargonie bluszczolistne

(Pelargonium hederaefolium, syn. P. peltatum), inaczej zwisające idealnie nadają się do obsadzenia skrzynek balkonowych, wiszących koszy i innych podwieszanych pojemników. Ich pędy osiągają nawet 150 cm. Posadzone w koszach i doniczkach mogą być też piękną ozdobą ścian. Aby stworzyć taką kwiatową ścianę, nie są konieczne kosztowne systemy do nasadzeń pionowych.

Pelargonie rabatowe, tzw. zonale rosną do góry; nazywane są też ogrodowymi. Mogą zdobić rabaty, przekształcać kwietniki w kwiatowe dywany, upiększać tarasy czy dekorować stoły. Rośliny te mają silnie rozgałęzione, wzniesione pędy i dorastają do 50 cm.

Pelargonie wielokwiatowe (Pelargoniumgrandiflorum), zwane angielskimi ze względu na swoją wrażliwość na kapryśną pogodę, uprawiane są jako rośliny doniczkowe w pomieszczeniach lub zacisznych zakątkach balkonów. Ta odmiana ma duże kwiatostany, o średnicy ok. 8 cm oraz duże ząbkowane liście.

Pelargonie

Wielobarwne kwiecie, różnorakie liście

Kwiaty pelargonii zachwycają niemal nieograniczoną różnorodnością barw — od białego przez różowy, purpurowy, liliowy i fioletowy aż po łososiowy, pomarańczowy i żółty. Do tego należy dodać liczne odcienie czerwieni, od jasnej czerwieni do ciemnoczerwonych odcieni burgundu, a także liczne odmiany dwubarwne lub wzorzyste z pięknymi gradientami barw, paskami i cętkami.

Kwiaty mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne, duże, średnie lub małe. Niektóre przypominają motyle, inne gwiazdy. Istnieją kwiaty z dużą ilością płatków, przypominające pąki róży, oraz takie, które nigdy się w pełni nie otwierają, przez co wyglądają jak tulipany. Istnieją też odmiany pelargonii z kwiatami przypominającymi bratki.

Liście pelargonii także są bardzo różnorodne. Mogą być szorstkie i gładkie lub pokryte meszkiem, w odcieniu średniej zieleni, ciemnozielone, szarozielone lub niebieskawozielone. Liście mogą też przybierać barwy czerwonawo-brązowe lub brązowe, mogą mieć wzory we wszystkich możliwych kolorach i plamki w kolorze czerwieni, brązu lub prawie czarne albo białe lub żółte.

Pelargonie
Nie tylko kolor i kształt

Pelargonie kochamy nie tylko za to jak pięknie wyglądają — niektóre odmiany wydzielają bardzo intensywny zapach, który umili nam pobyt w ich otoczeniu.

Odmiany pachnące osiągają zaledwie 20 – 30 centymetrów, pięknie wyglądają w donicach, ale można je także posadzić w kwietnikach z lekką glebą. Te odmiany mają na spodniej stronie liści gruczoły zapachowe wytwarzające olejki eteryczne. Mogą to być aromaty jabłka, bzu, róży, cytryny, imbiru, gałki muszkatołowej, koli, kokosu i czekolady.

Te pelargonie znajdują zastosowanie np. w przemyśle perfumeryjnym. Suszone liście pelargonii idealnie sprawdzają się w potpourri, czyli zapachowych mieszankach. Zapach niektórych odmian skutecznie odstrasza też komary i inne owady.

Pelargonie pachnące mogą służyć jako dodatek smakowy do jedzenia i napojów. Cukiernicy używają np. jadalnych liści do dekoracji ciast i tortów, a kucharze do dań mięsnych, sałatek i deserów. Z tego miejsc zapraszam Was do przeczytania wpisu o pachnących roślinach. Znane są również ze swoich właściwości leczniczych; wyciągi z pelargonii stosuje się do gojenia ran, obniżenia gorączki, leczenia infekcji i schorzeń wątroby.

Pelargonie

Pelargonie i ich pielęgnacja

Pelargonie można posadzić na zewnątrz, gdy tylko znikną przymrozki, a temperatury za dnia osiągają wartości dwucyfrowe, zwykle po “zimnych ogrodnikach” w maju. Rośliny wymagają przestrzeni i dużej ilości ziemi, dlatego podczas sadzenia należy zachować odstęp minimum 20 centymetrów pomiędzy roślinami. Gdzie najlepiej posadzić pelargonie? Rośliny te pochodzą z Afryki Południowej, dlatego najlepiej będą się czuły na stanowiskach słonecznych, ale dobrze rosną także na miejscach półcienistych. Jednak przy niedoborze światła słabiej kwitną.

Są dość odporne na suszę, lubią jednak być podlewane regularnie i obficie, w gorące dni nawet rano i wieczorem. Bardziej szkodliwe są dla pelargonii zbyt wysoka wilgotność i przelanie.

Pelargonie mają też swoje wymagania. Lubią gleby żyzne — najlepiej lekkie, przepuszczalne, próchniczne. Lepiej kwitną, jeśli do wody dodamy raz na dwa tygodnie nawóz przeznaczony dla roślin kwitnących, ale lubią też odżywki dla pomidorów. Koniecznie zabieramy je do domu przed pierwszymi mrozami. W pielęgnacji tych roślin ważne jest systematycznie usuwanie przekwitniętych kwiatów. To zachęca roślinę do dalszego kwitnienia. Usuwamy też liście, na których tworzą się plamy, bo może to być oznaka choroby.

Jak widać pelargonie nie mają zbyt wygórowanych wymagań. Naprawdę wystarczy im właściwa lokalizacja i dostateczna ilość wody, a odwdzięczą się pięknym, bujnym i długotrwałym kwitnieniem. To czyni je królową balkonów o czym już wcześniej pisałem. Można wybrać takie, które będą nam najbardziej odpowiadały.

Pelargonie

 Pelargonie do skrzynki czy na grządkę

Najbardziej popularne to pelargonie rabatowe i bluszczolistne, czyli zwiasające. Obok nich istnieją także odmiany wielkokwiatowe, królewskie (tzw. angielskie), są też pelargonie pachnące i pelargonie o ozdobnych liściach. Decydując się na konkretną odmianę, musimy wziąć pod uwagę miejsce, gdzie posadzimy pelargonie. Czy będą to skrzynie balkonowe, czy grządka w ogródku.

Pelargonie bluszczolistne (Pelargonium hederaefolium, syn. P. peltatum), inaczej zwisające idealnie nadają się do obsadzenia skrzynek balkonowych, wiszących koszy i innych podwieszanych pojemników. Ich pędy osiągają nawet 150 cm. Posadzone w koszach i doniczkach mogą być też piękną ozdobą ścian. Aby stworzyć taką kwiatową ścianę, nie są konieczne kosztowne systemy do nasadzeń pionowych.

Pelargonie rabatowe, tzw. zonale rosną do góry; nazywane są też ogrodowymi. Mogą zdobić rabaty, przekształcać kwietniki w kwiatowe dywany, upiększać tarasy czy dekorować stoły. Rośliny te mają silnie rozgałęzione, wzniesione pędy i dorastają do 50 cm.

Pelargonie wielokwiatowe (Pelargonium grandiflorum), zwane angielskimi ze względu na swoją wrażliwość na kapryśną pogodę, uprawiane są jako rośliny doniczkowe w pomieszczeniach lub zacisznych zakątkach balkonów. Ta odmiana ma duże kwiatostany, o średnicy ok. 8 cm oraz duże ząbkowane liście.

Pelargonie

Wielobarwne kwiecie, różnorakie liście

Kwiaty pelargonii zachwycają niemal nieograniczoną różnorodnością barw — od białego przez różowy, purpurowy, liliowy i fioletowy aż po łososiowy, pomarańczowy i żółty. Do tego należy dodać liczne odcienie czerwieni, od jasnej czerwieni do ciemnoczerwonych odcieni burgundu, a także liczne odmiany dwubarwne lub wzorzyste z pięknymi gradientami barw, paskami i cętkami.

Kwiaty mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne, duże, średnie lub małe. Niektóre przypominają motyle, inne gwiazdy. Istnieją kwiaty z dużą ilością płatków, przypominające pąki róży, oraz takie, które nigdy się w pełni nie otwierają, przez co wyglądają jak tulipany. Istnieją też odmiany pelargonii z kwiatami przypominającymi bratki.

Liście pelargonii także są bardzo różnorodne. Mogą być szorstkie i gładkie lub pokryte meszkiem, w odcieniu średniej zieleni, ciemnozielone, szarozielone lub niebieskawozielone. Liście mogą też przybierać barwy czerwonawo-brązowe lub brązowe, mogą mieć wzory we wszystkich możliwych kolorach i plamki w kolorze czerwieni, brązu lub prawie czarne albo białe lub żółte.

Pelargonie Nie tylko kolor i kształt

Pelargonie kochamy nie tylko za to jak pięknie wyglądają — niektóre odmiany wydzielają bardzo intensywny zapach, który umili nam pobyt w ich otoczeniu. Odmiany pachnące osiągają zaledwie 20 – 30 centymetrów, pięknie wyglądają w donicach, ale można je także posadzić w kwietnikach z lekką glebą. Te odmiany mają na spodniej stronie liści gruczoły zapachowe wytwarzające olejki eteryczne. Mogą to być aromaty jabłka, bzu, róży, cytryny, imbiru, gałki muszkatołowej, koli, kokosu i czekolady.

Te pelargonie znajdują zastosowanie np. w przemyśle perfumeryjnym. Suszone liście pelargonii idealnie sprawdzają się w potpourri, czyli zapachowych mieszankach. Zapach niektórych odmian skutecznie odstrasza też komary i inne owady. Pelargonie pachnące mogą służyć jako dodatek smakowy do jedzenia i napojów. Cukiernicy używają np. jadalnych liści do dekoracji ciast i tortów, a kucharze do dań mięsnych, sałatek i deserów. Znane są również ze swoich właściwości leczniczych; wyciągi z pelargonii stosuje się do gojenia ran, obniżenia gorączki, leczenia infekcji i schorzeń wątroby.

Pelargonie

Pielęgnacja

Pelargonie można posadzić na zewnątrz, gdy tylko znikną przymrozki, a temperatury za dnia osiągają wartości dwucyfrowe, zwykle po “zimnych ogrodnikach” w maju. Rośliny wymagają przestrzeni i dużej ilości ziemi, dlatego podczas sadzenia należy zachować odstęp minimum 20 centymetrów pomiędzy roślinami.

Gdzie najlepiej posadzić pelargonie? Rośliny te pochodzą z Afryki Południowej, dlatego najlepiej będą się czuły na stanowiskach słonecznych, ale dobrze rosną także na miejscach półcienistych. Jednak przy niedoborze światła słabiej kwitną.

Są dość odporne na suszę, lubią jednak być podlewane regularnie i obficie, w gorące dni nawet rano i wieczorem. Bardziej szkodliwe są dla pelargonii zbyt wysoka wilgotność i przelanie.

Pelargonie mają też swoje wymagania. Lubią gleby żyzne — najlepiej lekkie, przepuszczalne, próchniczne. Lepiej kwitną, jeśli do wody dodamy raz na dwa tygodnie nawóz przeznaczony dla roślin kwitnących, ale lubią też odżywki dla pomidorów. Koniecznie zabieramy je do domu przed pierwszymi mrozami.

W pielęgnacji tych roślin ważne jest systematycznie usuwanie przekwitniętych kwiatów. To zachęca roślinę do dalszego kwitnienia. Usuwamy też liście, na których tworzą się plamy, bo może to być oznaka choroby. Jak widać pelargonie nie mają zbyt wygórowanych wymagań. Naprawdę wystarczy im właściwa lokalizacja i dostateczna ilość wody, a odwdzięczą się pięknym, bujnym i długotrwałym kwitnieniem.

Pelargonie

Inspiruje nas Pelargonium for Europe

 

PODOBNE ARTYKUŁY

2 Komentarze

  1. Piękne zdjęcia! Wspaniale kwitną kwiaty, uwielbiam ten sezon wiosenno-letni, gdy cały świat jest taki kolorowy.

Twój komentarz